Meerdere keren werkte ik met andere dichters samen. Met kunstenares en dichter Pien Storm van Leeuwen heb ik veel samengewerkt. Pien heeft meerdere verzamelbundels verzorgd, waarbij ze andere dichters uitnodigde om één of meer gedichten te schrijven. Ik heb aan meerdere boekjes van haar meegewerkt. Pien overleed in 2020. De Brabantse dichters verloren een talentvolle, vriendelijke en energieke collega.
Samen met Pien schreef ik beurtelings een gedicht bij de kruisweg. Ik leverde het idee en de werkwijze. Pien leverde het idee om de kruisweg te schrijven bij de veertien staties van Broeder Maximinus (1903 – 1973). Pratend over de schilderijen van Broeder Maximinus kwamen we samen op de titel, de dragende gedachte van deze kleine bundel. Bij elk gedicht is een kruiswegstatie afgebeeld. Pien deed ook de redactie en verzorging van het uiteindelijk boekje. Het prachtige werkje werd uitgegeven bij haar eigen uitgeverij Trajart.
Hieronder heb ik twee gedichten van mezelf en twee gedichten van Pien opgenomen. De staties van Broeder Maximinus staan onder het bijbehorende gedicht.
Statie 2: Ongerijmd
blijkbaar veroordeeld
is hij die hier gaat
haast bezwijkt
onder zwaarte
maar deze mens . . .
is hij niet de man die . . .
ik herken hem
weet wie hij is
onlangs was ik erbij
toen hij bevlogen sprak
innig bewogen opriep
tot leven waarin
de liefde leidraad is
leven waarin schuld
en menselijk tekort
kunnen worden vergeven
geroerd koester ik
zijn woorden sindsdien
dit nieuw begin
hoe hiermee te rijmen
wat nu zich voltrekt
waarvan kan deze
mens zijn beticht . . .
Pien Storm van Leeuwen
Statie 5: Op mijn schouder
Het is
verdienste
noch collaboratie
wanneer je na arrestatie
wordt gedwongen het kruis
van een ander
te dragen,
maar liever ga ik
naar mijn stede,
til mijn zoons
tot boven het hoofd.
Slachtoffer ben ik
van omstandigheden
die mijn weg kruisen.
Ik ken hem niet,
de trieste man
die ik de rug toekeer.
Ik wil hem ook niet kennen,
want het gewicht
van zijn hand, zijn smart,
zijn lot dat op mijn
schouder ligt,
het verplettert mij.
Ik keer me af.
Hij raakt mijn hart.
Rob van Uden
Statie 9: Afgesneden
Hier
in het hart
van de hoofdstad
van macht en geloven,
waar men het gebeuren laat
dat het jonge hout
wordt afgesneden,
weggeworpen,
vertrapt,
sta ik plots te houden
met een kruis
dat dor is,
dodelijk,
en huiver,
want morgen
buiten de muren
zullen stronken, struiken,
en al ‘t dode hout
over mijn akker
uitgespreid,
worden verzameld
en op een hoop
verbrand.
Rob van Uden
Statie 14: Waar ben je ...
wat lig je hier stil mijn zoon
mijn innig dierbaar kind
waar is je stem... je oogopslag...
je milde mimiek... je adem, je lach...
in gedachten ben je mij
nog zo nabij
hoe ik je droeg, je veilig wist
dicht onder mijn hart
hoe ik je opgroeien zag
in de luwte van mijn bestaan
allengs het pad zag gaan
van bezinning, nieuw licht
hoe dit te rijmen
met wat hier zich voltrekt
jouw leed en teloorgang
wervelt wanhoop
doorheen heel mijn wezen
kerft mijn ziel
liever zou ik in jouw plaats
dit kruis hebben gedragen
en zelf genageld zijn
tot de pijn van
tergend traag sterven
mijn zoon, mijn
innig dierbaar kind
wat lig je hier stil
waar ben je...
Pien Storm van Leeuwen